عزیز دل بابا مامان

(بدون عنوان)

Wed, 03 Nov 2010 05:22:00 GMT

سلام دوستای ملیکا بانو

ملیکا بانو دو هفته مریض بود اول با طب شدید شروع شد بعد هم آبریزش بینی و سرفه و دکتر و شربت و ...

خیلی به طفل معصوم سخت گذشت.الهی هیچ بچه ای در هیچ جای دنیا سختی نکشه. بمیرم برای بچه های بی بضاعت که تو دنیا تعدادشون خیلی زیاده.خدایا شکرت.

واقعا به این بیت اعتقاد دارم:

بی تو جان را قرار نتوانم کرد احسان تو را شمار نتوانم کرد

گر بر تن من زبان شود هر مویی شکر تو یک از هزار نتوانم کرد

خدایا شکرت که همیشه خوبی و من مطمئنم که برای همون بچه های بی بضاعت هم حکمتی تو کارته.

شکر خدا ملیکای من الآن حالش خوبه. عشق مامان بهش میگیم : ملیکا کجا بره؟ میگه "دد " بهش میگن بابا کو یا مامان کو میگه "رفت" عزیز دلم رفت گفتنش اینقدر شیرین و با مزه است که میخوام بخورمش. وقتی میگه رفت دهن زیباشو تا آخر باز میکنه و دو سه ثانیه به همین حالت می مونه.

بهش میگیم: ببعی میگه جواب میده: "بَ بَ بَ بَ"

دمبه داری میگه: "نه نه نه نه"

عشق مامان دیشب دستشو گرفته بود به مبل ویه کم قدم بر میداشت. میز مبلا رو هم خیلی دوست داره خودش می ایستد کنار مبل و با دستاش هی میزنه رو میز،عاشق این کاره.

عزیز دلم تازگی ها وقتی بهش غذا میدم میگه "اوووم"

فرشته کوچولو دندون درآورده

Sat, 25 Sep 2010 11:09:22 GMT

سلام دوستان

اولین دندون همچون مروارید فرشته کوچولو روز بیست و نهم شهریور از لثه قشنگش بیرون زد(هشت ماه و پانزده روزگی). تو اداره مشغول کار بودم که گوشیم زنگ خورد و مامان جونش این خبر خوبو بهم داد. اولین دندونش پایین سمت راست خودش بود. الآن که این مطلب رو می نویسم(سوم شهریور ماه) دخترم دوتا دندون پایین داره.

گل سرخ مامان دو ماهی بود که لثه هاش خارش داشت و حسابی اذیت شده بود.هیچ وقت فکر نمی کردم دراومدن دندونش برای من و باباش اینقدر هیجان انگیز باشه!

هنرهای جدید:

دخترم بجز دد گفتن و دست دادن و شوت کردن توپ یادگرفته بای بای کنه و وقتی که یه چیزی یه دفعه از جلوش دور شه میگه دفت(رفت)! الهی مامان قربون شیرین زبونیات.

(بدون عنوان)

Sun, 29 Aug 2010 04:37:19 GMT

سلام دوستان

من بعد از مدت زیادی تصمیم گرفتم دوباره بنویسم. درباره دختر زیبام بنویسم آخه این نوشته ها بعدا خاطره میشن.

امروز هفتم شهریور هشتاد ونه است و دقیقا یک ماه و پنج روز است که من از مرخصی زایمان برگشته ام سر کارم. سی و شش روز پیش رو بخاطر میارم که اولین روز جدایی من و دخترم بود. عزیز مامان مثل یک گل سرخ زیبا از خواب بیدار میشه!

اون روز هم مثل همیشه شاد و زیبا وقتی بیدارش کردم به من و باباش لبخند زد. میخواستیم بخوریمش واقعا لبخندش خستگی و کسالت صبحگاهی رو از تنمون بیرون می کنه. ماشالا داره این دختر

دختر قشنگم فعلا مهد کودک نمیره. ملیکا بانو پیش مامان جون مهربونش می مونه. من واقعا از مامان جونش (مامان بزرگش) ممنون و متشکرم . مامان جون ملیکا خیلی به ما لطف داره و برامون زحمت می کشه .من که خیلی براش دعا میکنم اجر و پاداشش با خدای مهربون.انشاا...

ناگفته نماند که عمه دختر گلی هم خیلی برای ملیکا زحمت می کشه. باباجونش(بابا بزرگش) هم وقتی از سر کار میاد حسابی باهاش بازی میکنه.

روزهای اول ملیکا یه کم غریبی میکرد و دلش برای مامانش تنگ می شد طوری که یک روز مامان جون و عمه اش مجبور شدن برای آروم کردنش، خانم گل رو توی ماشین بذارن و ببرند بگردونند(ساعت 8 صبح) آخه نازنین مامان عاشق ماشین و ماشین سواریه. به لطف خدا ملیکا الان خیلی بهتر شده و عادت کرده طوریکه خونه مامان جونو بیشتر از خونه خودمون دوست داره. راستش خودم هم روزهای اول با بغض میومدم سر کار ولی الان عادت کردم.

بذارید از هنر های دخترم بگم (ملیکای عزیزم امروز دقیقا هفت ماه و بیست و چهار روزش است.)

مامان جونش براش یک شعر می خونه:

فرشته ها دست میزنند دست دست دست ...

حلا اگه شما به ملیکا بگید "فرشته ها دست می زنند"

جواب میده "دَ د َدَ دَ د َدَ" همون دست دست دست

شما دستتونو بیارید جلو ملیکای من باهاتون دست میده!

ملیکا یک فوتبالیست قهرمانه! دخترم عاشق توپ و شوت کردنه وقتی با کمک ما تاتی تاتی میکنه کافیه یک توپ جلوش باشه تا دخترم محکم با پای راستش اونو شوت کنه هرچی توپه جلوتر بره ملیکا هم سرعتشو زیاد تر می کنه تا زودتر برسه بهش و دوباره شوتش کنه.

ملیکا عاشق حمامه و تو حموم اصلا آروم نمی مونه همش میخواد بره و همه چیزارو بررسی کنه. از جمله شیر آب و دوش. تو حموم با یک کاسه آب که کنارش میگذاریم سر گرمش میکنیم ولی تا ازش قافل شی می بینی داره شامپوشو سر می کشه

دخترم تا میاد بیرون از خونه کلمه "َ د َدَ " رو پشت سر هم میگه البته این هنر رو از یک ماهه پیش داشت.

شش ماهگی ملیکا بانو

Tue, 06 Jul 2010 14:54:00 GMT

سلام

به لطف خدا چهاردهم تیرماه هشتاد ونه دختر عزیزمون شش ماهه شد. روزی که با چهارمین سال سالگرد ازدواج مامان و باباش مصادف بود.

باز هم موعد واکسن! واکسن شش ماهگی ملیکای عزیزم رو روز سیزدهم تیرماه هشتاد و نه وقتی که من و ملیکا تهران بودیم زدیم. دخترم دو شب تب کرد. بدون همراهی همسر مهربونم این دو شب خیلی بهم سخت گذشت ولی ناگفته نماند که مامان جون و باباجون و خاله مرجان خیلی بهمون کمک کردند.

ملیکا بانو به همراه مامانش از سوم تیر اومد تهران، خونه مامان جون و بابا جونش. روز اول خانم کوچولو حسابی غریبی کرد طوری که حاضر نبود خاله مرجان و مامان جون بابا جونش حتی بهش نگاه کنند، ولی از اونجا که دخترم یه رگ جنوبی دارد و خیلی خون گرمه از روز سوم حسابی با همه دوست شد. جالب بود که دخترم از خاله مریمش (خاله بزرگه) و شوهر خالش اصلا غریبی نکردبه قول خاله مریمش چون شوهرش یه رگ جنوبی دارد خون می کشد.مهرسا گلی (دختر خاله ملیکا) هم حسابی با ملیکا سرگرم بود.

تو این مدت که تهران بودیم مامان جون باباجون اهوازی ملیکا به همراه عمه رضوان،چند روزی به مشهد رفتند و بعد از زیارتشون یک سر به تهران اومدند و ملیکا رو دیدند اونها با هزار عشق و علاقه اومدند ولی دخترشون(ملیکا بانو) یه خورده خودشو براشون لوس کرد و غریبی کرد.

امروز پانزدهم تیر ماهه ،بابای مهربون دخترم بعد از دوازده روز میخواد بیاد پیشمون.ایشالا که به سلامت برسد پیشمون. باباش همش نگرانه که ملیکا ازش غریبی کنه ولی من اصلا اینطور فکر نمی کنم آخه ملیکا عاشق باباشه.

راستی امروز دخترم خوردن کمک غذایی رو با یک قاشق مربا خوری فرنی شروع کرد. ولی بخاطر عوارض واکسنش معدش قادر به هضمش نبود آخه دخترم امروز خوردن قطره آهنش رو هم شروع کرد.خیلی روز بدی بود چون خانم کوچولو حسابی بالا آورده به طوریکه مجبور شدیم خوردن کمک غذایی رو به دو روز بعد موکول کنیم.ایشالا که دخترم زودتر شاد و سرحال بشه.

ملیکا بانو عاشق صدای کیسه هاست

دخترم اصلا دوست ندارد دوباله برود.فقط رو تشکش شنا میکند یا پارچه زیرش رو جمع میکند!

پنج ماهگی ملیکا بانو

Sat, 12 Jun 2010 05:59:19 GMT

ملیکا و پارک بازیش

روزهای اول ملیکابانو راحت تو پارکش دراز می کشید و با عروسکهای پارکش حرف میزد.

ولی چند روز بعد ملیکا فقط دلش می خواست که بایستد و به پارکش مسلط باشه تا بتونه با دستای نازش خوب پارکشو تکون بده تا عروسک و آویزای پارکش بچرخند.

ملیکا بانو و مارش

مامان جون ملیکا براش یک بسته خریده که توش چندتا حیوون پلاستیکه، از بین اونها ملیکا جناب مار رو از همه بیشتر دوست دارد. وقتی از خونه مامان جونش اومدیم من و باباش تو ماشین متوجه شدیم که ملیکا مارش رو باخودش آورده آخه اون حیوونهای پلاستیکی برای خونه مامان جونش بود تا هر وقت ملیکا میره اونجا بازی کنه.

ملیکا هر روز صبح مارشو تو دستش میگیره . بعضی وقتها دخترم با مارش حسابی مسواک میزنه.

چهار ماهگی ملیکا بانو

Sun, 09 May 2010 06:57:16 GMT

سلام دوستان

دختر نازمون چهاردهم اردیبهشت چهار ماهه شد و همون موقع موعد واکسن چهار ماهگیش (سه گانه) فرارسید.وای که چقدر سخت بود،خیلی از واکسن دوماهگی سخت تر، آخه برای واکسن دو ماهگیش هم دوز دارو پایین تر بود هم دوز غصه و ناراحتی من آخه اون موقع من تهران بودم،پیش مامان خودم. آدمها همیشه محتاج مادراشونن تا وقت پیری!

تازه دارم میفهمم که مامانم برای بزرگ کردن من چقدر زحمت کشیده،از دور دستهای مهربونش رو می بوسم.مادری که هر تفریحی رو به خودش حروم میدونست برای اینکه مهشید خانم درس داره یا مریضه یاکنکور داره. اون موقع که جواب کنکور اومد که مهشید خانم فلان دانشگاه دولتی تو تهران قبول شده انصافا" تمام تشویق و تمجیدها مال مامانم بود نه مال من.واقعا" واژه مادر به اندازه یک اقیانوس ارزش داره،البته درمورد مامانهای نمونه ای مثل مادر من، به اندازه یک کهکشان.

اینارو مینوسم برای سپاسگزاری از مادر محترمم و برای اینکه یک روزی هم، ملیکا خانم بشینه و اینارو بخونه.

وقتی واکسن ملیکای عزیزمو زدن سوزنی که تو پای اون رفت مثل یک شمشیر بود تو پای من.بچم دو شب تب کرد خیلی سخت بود دیدن بی حالی چشمهای قشنگش.

البته نا گفته نماند که حمایت و همراهی همسر عزیزم (با تمام گرفتاریهای کاریش) همیشه نیروی عجیبی به من می بخشه.

خلاصه تازه میفهمم که مادرشدن چه معنایی داره.

با تمام اینها مادرشدن واقعا" سعادت میخواد.(تقدیم به همه مامانهای گل)

به امید اینکه تمام واکسنهای دخترم به خیر بگذره همینجا از خدای مهربون میخوام که به من و بابای دختر عزیزم مثل همیشه کمک کنه که بتونیم اونقدر برای ملیکای عزیزم زحمت بکشیم تا به سلامت بزرگ بشه و به تمام آرزوهاش برسه.

شکر خدا روز هجدهم اردیبهشت دخترم سرحال بود. و من وباباش براش یک تولد کوچیک گرفتیم. (آخه تا قبل از اون می ترسید بایستد یعنی وقتی زیر بغلشو می گرفتیم که مثل همیشه با خوشحالی و چابکی بایستد بچم از ترسش اون پاش رو که واکسن زده بود جمع می کرد.)

از زبان ملیکا بانو:

بابا جونم دیگه از درد واکسنم نمی ترسم، میخوام وایسم.

بابا یجوری منو نگه دار که پیرهنم تو عکس درست بیفته.

دیگه خسته شدم،میخوام یه خرده بشینم تو بغل خرسه.

واییییییی، نیفتم! مامان بیا منو بگیر.

آهان حالا خوب شد.یه سری به مهمونام بزنم.

چیه باباعرفان چرا اینطوری نگام می کنی؟ من که نمی خوام اینارو بخورم! اینا مهمونن!

نه! نمیشه باید مزه یکیتونو امتحان کنم.

شرمنده! تو اومدی تو دستم. البته این کرم شبتابم که روش نشستم هم بد نیستا!

بگیربخواب!دیدی نخوردمت! میخوام برم سراغ شمع ها!

ملیکا شیرین ترین شیرینی دنیا

Sat, 24 Apr 2010 09:12:52 GMT

سلام

ملیکا تو خونه مامان جون باباجونش:

وای چقدر حوصله ام سر رفته کاشکی آیلین(دختر عمه ام) بیاد باهم بازی کنیم.

چقدر کلم میخاره

انگار دارن زنگ می زنند

ملیکا کوچولو: آخ جون آیلین اومد آیلین کوچولو: ملیکا خیلی دوستت دارم بیا تو بغلم.

آیلین: ملیکا نگاه کن انگار یه خبراییه!

ملیکا: اونجا رو نگاه! بیا بریم اونو از عمه رضوان بگیریم!

آیلین: نه ملیکا عزیزم(احساس بزرگی نسبت به ملیکا) اون دوربینه، خاله رضی میخواد ازمون عکس بگیره .بیا ژست بگیریم.

ملیکا: آیلین ژستم خوبه؟

آیلین: نه دستت رو در بیار.مثل خانم ها بشین.

ملیکا: وای چقدر شکلات میشه یکیشو بردارم؟

آیلین: ملیکا شکلاتو نخوریا شما فقط باید شیر بخوری. بیا با این توپه بازی کنیم.

ملیکا: ای بابا ، مامان جون دیدی شکلاترو ازم گرفتن.

ملیکا: آخ جون تا کسی حواسش نیست دستمو بخورم. اوووم چقدر خوشمزه است.

سه ماهگی دخترم

Mon, 12 Apr 2010 11:40:56 GMT

مامان جان چقدر زیبا خوابیدی

قربون صورت ماهت که اینقدر کلاه و روسری بهت میاد

شکر خدا دختر قشنگمون به کمک ما خیلی محکم رو پاهاش می ایستد.(عزیز دل مامان از خدای مهربون می خوام که حافظ استواری پاهات و قدمات تو تمام زندگیت باشه )

به لطف خدای مهربون دختر عزیزمون چهاردهم فروردین سه ماهه شد.

ملیکا: هوراااا همگی دست بزنید!

ملیکا: مامان شمع ها رو این طوری فوووت می کنند؟

نوروز مبارک

Fri, 26 Mar 2010 09:15:53 GMT

سال نو مبارک

من ملیکا خانم سال نو رو به همه تبریک میگم. اینم لباس عیدمه که خاله مرجانم خریده.می دونم خیلی خوردنی شدم. ماشالا یادتون نره.

تولد دو ماهگی

Sun, 07 Mar 2010 14:06:57 GMT

سلام دوستان

به لطف و یاری خدا دختر نازنینمون روز چهاردهم اسفند دو ماهه شد. روز دوازدهم اسفند دختر گلی رو به تهران اوردیم. پیش خاله و دایی جونش که ندیده بودنش. الآن هم خونه مامان جون بابا جونش هستیم. اینجا جای مامان جون بابا جون اهوازی ملیکا و همینطور عمه جونهاش خیلی خالیه. ناگفته نمونه که جای بابای مهربون گل دخترم(همسر عزیزم) خیلی خالیه چون رفته ماموریت.

دخترم خیلی دلش می خواست که به مناسبت تولدش به یک آتلیه بره و دو تا عکس خوشگل بگیره.

ملیکا کوچولو: تبلدم مبالک. ما رو که آتلیه نبردن بخاطر همینم من از خاله مرجانم خواستم دو تا عکس خوشگل برام درست کنه.

بابا جون دخترم(بابا بزرگش) براش یک کیک خرید تا یک جشن کوچولو بگیریم.

دختر قشنگم یک خرده برامون رقصید

ملیکا کوچولو: مامان جون (مامان بزرگ) خیلی دیر شمع ها رو روشن کردی. ما دیگه خوابمون برد!